κορμιά με αρθρίτιδα, οστεοπόρωση και αναμνήσεις - παράσημα

 …διασκεδάζω αφάνταστα με ιστορίες «ηρωικών» και αντισυμβατικών νιάτων που φυσικά γέρασαν , άλλαξαν και …συμβιβάστηκαν κοινωνικά.

Την βλέπεις αυτήν εκεί?

Με ρώτησε κάποτε ένας γνωστός ταβερνιάρης στην Σαντορίνη.

Γυρίζω το κεφάλι μου και βλέπω ένα μεσήλικο - και βάλε - ζευγάρι Γερμανών.

Ξέρεις τι ηφαϊστειο ήτανε αυτή?

Τριάντα χρόνια έρχεται στην Σαντορίνη!

Εδώ, και τρώει στην ταβέρνα!

Με τον άντρα της, τώρα…τότε δεν τον είχε!

Είχε εμένα!

Στο απορημένο βλέμμα μου, άρχισε να μου περιγράφει μιά ιστορία έντονου ερωτικού πάθους , βίας, συγκρούσεων και επανασυνδέσεων κλπ ταραγμένων παθών.

Να μην επεκταθώ…

…δεν έχει και νόημα..

Απλά αναρρωτήθηκα γιατί η θείτσα τρέχει ακόμη στην Σαντορίνη… αφου τα πάθη  έχουν λήξει, τα κορμιά ηρεμήσει και  …σαρακοφαγωθεί από την οστεοπόρωση και την αρθρίτιδα.

Αλλά και το τοτινό «νησιωτικό αντικείμενο  του πόθου» , είναι πλέον ένα μαύρο χάλι.

Μάλλον ερείπιο.

Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου : αποζητά τα μετάλλια άλλων εποχών…

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1026105653014380&id=100068448652568