Η Ανάφη
Κάθε μέρα κοιτάζω την Ανάφη με αδιαφορία. ....καποιες φορές όμως, κολλάει το μυαλό μου, πάνω της. Σήμερα, μετά από κάμποσες γόπες, κουτσομούρες και τσίπουρα που είχα καταναλώσει , την ώρα που πάρκαρα για να πάω σπίτι, πάλι το μυαλό μου κόλλησε στην Ανάφη. Η Ανάφη , είναι κατά το καλύτερο μέρος της είναι ένας ενιαίος βράχος: ο δεύτερος μεγαλύτερος ενιαίος βράχος / μονόλιθος της Μεσογείου. (...μετά το Γιβραλτάρ). Ουδέποτε έχω πάει : μου φαίνεται ανούσιο να πάω να επισκεφτώ ένα βράχο αφού κατοικώ σε έναν άλλο, μεγαλύτερο. Όποτε κάθομαι και βλέπω την Ανάφη με τα λίγα σπιτάκια σκαρφαλωμένα στην δεξιά κορυφή της, κάθομαι και σκέφτομαι τα ίδια πράγματα: γιατί κάποιοι άνθρωποι από την αρχαία - ίσως και την προϊστορική - εποχή, να πάνε να κάτσουν πάνω σε ένα τέτοιον βράχο. Ένα βράχο άγονο, που τον δέρνουν οι αγέρηδες. Για να είναι τόσο πεινασμένοι και να πάνε να εγκατασταθούν πάνω στο βρ...
