ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΑΛΛΟΥ
Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα υποφέρουν, γιατί νομίζουν ότι όλοι οι γνωστοί τους περνάνε υπέροχα, σε συνεχή γλέντια. Αυτή η ψευδαίσθηση είναι συχνή στους τουρίστες. Σκέφτεται ο κάθε κακομοίρης: «όλοι είναι σε πάρτυ, εύθυμες συζητήσεις και καταπληκτικά γκομενιλίκια... αλλά εμένα δεν με θέλουν. Δεν με καλούν, δεν ανήκω εκεί». Η πλάκα είναι πως και οι υπόλοιποι, αυτοί που υποτίθεται πως είναι μέσα στο «πάρτυ», έχουν ακριβώς την ίδια αίσθηση: ότι μόνο αυτοί δεν συμμετέχουν σε αυτό το υποτιθέμενο, συνεχές, «γαμάτο» «πάρτυ». Και έτσι όλοι θυμώνουν, ζηλεύουν και κακιώνουν, χωρίς λόγο και αιτία γιατί δεν μετέχουν στο «πάρτυ». Αφού η αλήθεια είναι πως «πάρτυ», δεν υπάρχει. Δεν υπήρξε ποτέ. Το «πάρτυ», είναι μύθος. Αλλά οι τουρίστες επιμένουν : πλήρωσαν για πάρτυ και θέλουν πάρτυ. Δυστυχώς, η ζωή δεν είναι συνεχής κατάσταση ευεξίας, χαράς και ευωχίας. …ούτε πληρωμένο γαμάτο πάρτυ. Είναι μάλλον αγώνα...