λογοτεχνική κραυγή ξενοδοχουπαλλήλου

 Ο λογοτέχνης- ξενοδοχοϋπάλληλος-κοινωνικός ακτιβιστής ξαναχτυπά:

Ω! Πόσο τον νιώθουμε εμείς οι πτωχοί πλήν τίμιοι αγωνιστές των ΤΕΠ την Ελληνικών επαρχιακών νοσοκομείων!

Μιλά στην -λογοτεχνική- ψυχή μας!


«Είχε πλέον σουρουπώσει και το τσιγάρο θέριευε στην κάθε ρουφηξιά..."Να έχουν αλήθεια τα σημάδια;"-Σκεφτηκε και ανέβηκε στο γαλάζιο άτι , παίρνωντας τον δρόμο για το ξενοδοχείο...δύσκολος ο δρόμος… χρειάστηκε να διαβάσει τον νυχτερινό ουρανό για να φτάσει στο ξενοδοχείο...

Απο τον λόφο φάνηκε η αλήθεια...ως άλλο Άλαμο , το ξενοδοχείο κάπνιζε και οι μανιασμένοι και τυφλωμένοι απο τον αρχηγό τους , Εμιλιάνο Ζαπάτα , πολιορκούσαν την ρεσεψιόν , το μπαρ , το εστιατόριο...οι κλαγγές της μάχης αντηχούσαν πίσω στις ηρωικές  αναμετρήσεις άλλων Ομηρικων εποχών...

Ο αναβάτης νυχτερινός ρεσέψιονιστ , δεν δίστασε και όρμησε στην μάχη:

5 μεθυσμένοι χωρίς κράτηση τράπηκαν σε φυγή αμέσως...το ζευγάρι που ήθελε σουίτα(που δεν έχουμε) σε τιμή μονόκλινου , φυγαδέυτηκε στο ασανσέρ...οι μανιασμένοι Βίκινγκς που ήταν με τις βαλίστρες τους στα τείχη του μπαρ , πέσαν ο ενας μετα τον άλλο...

Και εκεί που ισορρόπησε η μάχη...εκει που νόμισες οτι οι Τρώες κλείστηκαν στα τείχη στην θέα του Αχιλλέα - νυχτερινού ρεσεψιονίστ...

….έμφανίστηκε το τρομερό τους όπλο, φτιαγμένο σαν τον Fat Man του Οπενχαιμερ...

Ο μέλαμψος Εκδικητης Ομαρ της Όασης της Σίβα...

'Έχω κράτηση για σήμερα..."

Του απαντώ....ماذا تقصد عمر ان عندك حجز؟.

"Ναι για σημερα ειναι...750 κορωνες"

Οχι ΟΜΑΡ! Η κρατηση σου στο booking ειναι για 24 Οκτωβριου...σημερα ειναι..24...Σεπτεμβριου...

-Τινάζεται και άρχισε να αιωρειται απειλητικα στον αερα....

-Δεν με νοιάζει! θα μεινω σήμερα!...

-ΟΜΑΡ! 

Προσπάθησες και αλλες φορές να ξεγελάσεις το σωμα των νυχτερινων ρεσεψιονιστ αλλα σήμερα η μαγεια σου δεν θα περασει! 

1450 κορωνες η τιμη σήμερα!

-Σκιστηκαν οι ουρανοί!

 …εκατοντάδες δαίμονες ξεπήδησαν προσπαθώντας να μπουνε στο Opera να το κανουν check in..

-Οχιιι βρωμερη σαραντοποδαρουσα της Ανατολής! θα πληρωσεις 1450!

-Εκει συλλογιζεται...και ρωτά:

«ναι… αλλά μπορώ να φέρω και το αγόρι μου;»

-Η ατμόσφαιρα αλλάζει!

 …ουράνια τόξα ξεπετιούνται!

… και σαν αλλος θιασωτης του Pride, απαντώ: Εντάξει ωρέ Ομάρ!

Love is love🌈🌈🌈🌈.

Και ξαφνικά,  η νύχτα γλίστρησε και έγινε ημέρα...

Ο καταφρακτος νυχτερινος ρεσεψιονιστ έγραφε την δική ωδή στήνοντας το πρωινό...

Ώσπου - ξάφνου!-  ένα ογκώδες κύμα 70 αλλοφρόνων πελατών,  40 λεπτά πριν το άνοιγμα, τον παρέσυρε...

Μόλις τώρα ξύπνησα στην νοσοκομειακή σκηνή εκστρατείας , έχοντας δίπλα μου άλλους συμπολεμιστάς να κραυγάζουν...

Πετάω το medal of honour...ειναι ρουτίνα για εμάς αυτά...»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

καλό ταξίδι, Μπενέκο

σαν οργασμός

όταν είσαι γιατρός σε ένα νησί