λογοτεχνική κραυγή ξενοδοχουπαλλήλου

 Ο λογοτέχνης- ξενοδοχοϋπάλληλος-κοινωνικός ακτιβιστής ξαναχτυπά:

Ω! Πόσο τον νιώθουμε εμείς οι πτωχοί πλήν τίμιοι αγωνιστές των ΤΕΠ την Ελληνικών επαρχιακών νοσοκομείων!

Μιλά στην -λογοτεχνική- ψυχή μας!

«Είχε πλέον σουρουπώσει και το τσιγάρο θέριευε στην κάθε ρουφηξιά..."Να έχουν αλήθεια τα σημάδια;"-Σκεφτηκε και ανέβηκε στο γαλάζιο άτι , παίρνωντας τον δρόμο για το ξενοδοχείο...δύσκολος ο δρόμος… χρειάστηκε να διαβάσει τον νυχτερινό ουρανό για να φτάσει στο ξενοδοχείο...

Απο τον λόφο φάνηκε η αλήθεια...ως άλλο Άλαμο , το ξενοδοχείο κάπνιζε και οι μανιασμένοι και τυφλωμένοι απο τον αρχηγό τους , Εμιλιάνο Ζαπάτα , πολιορκούσαν την ρεσεψιόν , το μπαρ , το εστιατόριο...οι κλαγγές της μάχης αντηχούσαν πίσω στις ηρωικές  αναμετρήσεις άλλων Ομηρικων εποχών...

Ο αναβάτης νυχτερινός ρεσέψιονιστ , δεν δίστασε και όρμησε στην μάχη:

5 μεθυσμένοι χωρίς κράτηση τράπηκαν σε φυγή αμέσως...το ζευγάρι που ήθελε σουίτα(που δεν έχουμε) σε τιμή μονόκλινου , φυγαδέυτηκε στο ασανσέρ...οι μανιασμένοι Βίκινγκς που ήταν με τις βαλίστρες τους στα τείχη του μπαρ , πέσαν ο ενας μετα τον άλλο...

Και εκεί που ισορρόπησε η μάχη...εκει που νόμισες οτι οι Τρώες κλείστηκαν στα τείχη στην θέα του Αχιλλέα - νυχτερινού ρεσεψιονίστ...

….έμφανίστηκε το τρομερό τους όπλο, φτιαγμένο σαν τον Fat Man του Οπενχαιμερ...

Ο μέλαμψος Εκδικητης Ομαρ της Όασης της Σίβα...

'Έχω κράτηση για σήμερα..."

Του απαντώ....ماذا تقصد عمر ان عندك حجز؟.

"Ναι για σημερα ειναι...750 κορωνες"

Οχι ΟΜΑΡ! Η κρατηση σου στο booking ειναι για 24 Οκτωβριου...σημερα ειναι..24...Σεπτεμβριου...

-Τινάζεται και άρχισε να αιωρειται απειλητικα στον αερα....

-Δεν με νοιάζει! θα μεινω σήμερα!...

-ΟΜΑΡ! 

Προσπάθησες και αλλες φορές να ξεγελάσεις το σωμα των νυχτερινων ρεσεψιονιστ αλλα σήμερα η μαγεια σου δεν θα περασει! 

1450 κορωνες η τιμη σήμερα!

-Σκιστηκαν οι ουρανοί!

 …εκατοντάδες δαίμονες ξεπήδησαν προσπαθώντας να μπουνε στο Opera να το κανουν check in..

-Οχιιι βρωμερη σαραντοποδαρουσα της Ανατολής! θα πληρωσεις 1450!

-Εκει συλλογιζεται...και ρωτά:

«ναι… αλλά μπορώ να φέρω και το αγόρι μου;»

-Η ατμόσφαιρα αλλάζει!

 …ουράνια τόξα ξεπετιούνται!

… και σαν αλλος θιασωτης του Pride, απαντώ: Εντάξει ωρέ Ομάρ!

Love is love🌈🌈🌈🌈.

Και ξαφνικά,  η νύχτα γλίστρησε και έγινε ημέρα...

Ο καταφρακτος νυχτερινος ρεσεψιονιστ έγραφε την δική ωδή στήνοντας το πρωινό...

Ώσπου - ξάφνου!-  ένα ογκώδες κύμα 70 αλλοφρόνων πελατών,  40 λεπτά πριν το άνοιγμα, τον παρέσυρε...

Μόλις τώρα ξύπνησα στην νοσοκομειακή σκηνή εκστρατείας , έχοντας δίπλα μου άλλους συμπολεμιστάς να κραυγάζουν...

Πετάω το medal of honour...ειναι ρουτίνα για εμάς αυτά...»