ο Άγιος Συμεών ο στυλίτης και η σχέση του την ΔΕΗ
Παλιότερα, όταν ήμουν αρκετά θρησκευόμενος - τώρα κάπως λιγότερο και πιό ασαφώς- ασχολήθηκα με την μελέτη των τρόπων προσευχής στην ορθόδοξη παράδοση. Πιό πολύ με την «προσευχή του Ιησού» , την λεγόμενη «νοερά προσευχή» ή «προσευχή της καρδιάς».
Είναι η συνεχής επανάληψη της φράσης « Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλό» η οποία καλό είναι να λέγεται με συγκεκριμένη στάση του σώματος - συνήθως ο μοναχός την λέει καθιστός σε ένα χαμηλό σκαμνί, κρατώντας την πλάτη ίσια και με ελαφρά κλίση της κεφαλής- και παράλληλα, συναρτώντας την φράση με την αναπνοή: όταν εισπνέει λέει το «Κύριε Ιησού Χριστέ» και όταν εκπνέει, λέει το «ελέησόν με τον αμαρτωλό».
Ο αριθμός των προσευχών γίνεται με το κομποσχοίνι: κάθε κόμπος είναι μιά προσευχή.
Όλα αυτά δεν είναι παρά μιά μελετημένη, ψυχοφυσιολογικά, άσκηση προσοχής που περιλαμβάνει λόγο, στάση του σώματος και αναπνοή σε ενιαία λειτουργία. Έτσι, με την συνεχή επανάληψη, η ομολογία πίστεως συναρτάται με την φυσιολογική αναπνευστική λειτουργία σε ένα εξαρτημένο αντανακλαστικό: και να μην προσεύχεσαι συνειδητά, σε κάθε αναπνοή σου, ο οργανισμός «θυμάται» την προσευχή.
Ετσι, σταδιακά, δημιουργείται μιά συνεχής ευλαβική αίσθηση και αποτρέπεται ο νούς από αμαρτωλούς λογισμούς .
Όλα αυτά είναι μέρος της «νηπτικής» παράδοσης του ορθόδοξου μοναχισμού:
«Η λέξη "νήψις" προέρχεται εκ του "νήφω" , που σημαίνει αγρυπνώ, φρουρώ, επισκοπώ, παρατηρώ, επιβλέπω, παρακολουθώ. Αυτά όλα οι Πατέρες τα συνοψίζουν σε μια αδιάλειπτη προσοχή του νοός».
Στην ουσία της, όλη αυτή η διαδικασία είναι μιά συνεχής πνευματική και σωματική άσκηση που απαιτεί μεγάλη πειθαρχία και που απαιτεί χρόνια για να γίνει σωστά και επιτυχώς.
Στα πλαίσια της άσκησης αυτής, κάποιοι άγιοι- μοναχοί έκαναν τροποποιήσεις στην τεχνική: μιά από αυτές έγινε από τους λεγόμενους Στυλίτες που περιόρισαν σημαντικά την κινητικότητα τους προσευχόμενοι πάνω σε ένα στύλο, μιά κολώνα.
Αυτό, κατά την γνώμη μου, έγινε για να έχουν ακόμη πιό αποτελεσματική άσκηση προσοχής: πάνω στον στύλο, δεν μπορούσαν να αφαιρεθούν ή να κοιμηθούν, γιατί θα έπεφταν.
Ο στύλος απαιτεί ένα ελάχιστο επίπεδο εγρήγορσης.
Προφανώς δεν ζούσαν πάνω στον στύλο αλλά προσεύχονταν πολλές ώρες πάνω του, καθημερινά.
Είναι μιά πιό απαιτητική και εκλεπτυσμένη μορφή άσκησης στην νοερά προσευχή.
Γιατί τα λέω όλα αυτά? πως τα θυμήθηκα?
Μά απο κάποια σαντορινιά κυρία με την οποία, συζητώντας, μου ανέφερε ότι θα πάει να προσκυνήσει στον ναό του Αγίου Συμεών του Στυλίτη (υπήρξαν και άλλοι Στυλίτες στην εποχή του Βυζαντίου αλλά ο άγιος Συμεών είναι ο πιό γνωστός).
Έμεινα έκπληκτος που ένα σχετικά άγνωστος άγιος έχει ναό στην Σαντορίνη και μάλιστα τον τιμούν οι κάτοικοι.
Την ρώτησα σχετικά : πότε τον φτιάξατε αυτόν τον ναό? είναι χρόνια?
«όχι πολλά» , μου απάντησε, «από τότε που έγινε το μεγάλο μπλακ άουτ με την ΔΕΗ. Είχε κοπεί το ρεύμα για μέρες και σάπισαν τα τρόφιμα στα ψυγεία. Έγινε μεγάλη ζημιά στον Τουρισμό».
«Και ο Άγιος Συμεών?», επέμεινα εγώ, ξαναγυρίζοντας στο θέμα του ναού.
«Εεε, τον ναό τον φτιάξαμε δίπλα στον υποσταθμό της ΔΕΗ.
Η ΔΕΗ έχει στύλους που περνάει το ρεύμα.
Ένας άγιος στυλίτης είναι ότι πρέπει για να έχει υπό την προστασία του την παραγωγή και την διανομή του ηλεκτρικού ρεύματος από την ΔΕΗ»
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου