οι μεροκαματιάρηδες

 …συζητάω με ταβερνιάρηδες, φουρναραίους, εποχιακούς υπαλληλους, μεροκαματιάρηδες γενικά: 

όλοι λένε ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα.

Πελατεία απο έλληνες, ελάχιστη.

«…εεεε μα το παρατραβήξανε και αυτοί!» , μου λέει γιά τους ταβερνιάρηδες ένας φούρναρης.

«δεν μπορεί να είναι το μεροκάματο σαράντα ευρώ και να θες για να φας με την γυναίκα σου εκατό!»

Αμμ δεν το παρατράβηξαν μόνο οι ταβερνιάρηδες…το «παρατράβηξαν» όλοι:

τα νοίκια στον Θεό, τα καύσιμα το ίδιο, τα εισιτήρια, τα τρόφιμα.

Το πρόβλημα των «εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού», των βουλευτών των δημαρχαίων κλπ, είναι ότι είναι βολεμένοι και κάνουν παρέα με βολεμένους.

Μετράνε κουκιά και,  από την στιγμή που εκλέγονται, «γαία πυρί μιχθήτω».

Οι κυβερνητικοί δεν μιλάνε ποτέ για τίποτε στραβό: 

το βουλώνουν και βλέπουμε.

Η αντιπολίτευση την βγάζει με ξύλινο λόγο και αερολογίες.

Δεν είδα ποτέ αριστερά κόμματα να καταγγέλλουν ΕΠΩΝΥΜΑ δουλέμπορους εργοδότες στην Σαντορίνη.

Δεν βρήκαν 10-20 σερβιτόρους να κάνουν καταγγελίες?

Όλοι ξέρουν και κανείς δεν μιλάει.

Δεξιοί κοιλαράδες βολεμένοι και αριστεροί της πλάκας , ξαπλωμένοι σε λενινιστικά τσιτάτα.

Και ο αυταρχισμός δεν είναι μόνο στην κοινωνία και την εργασιακή πιάτσα: είναι και ενδοκομματικός.

Μέσα στα κόμματα.

Οι ηγεσίες των κομμάτων καραδοκούν για διαγραφές σε όποιον διαφοροποιηθεί έστω και ελάχιστα απο την ηγεσία και την κομματική γραμμή:οι ανασφαλείς κομματικές ηγεσίες ζούν απομονωμένες κοινωνικά σε γυάλινους πύργους και ακούνε μόνο επικοινωνιολόγους και χρηματοδότες.

Μυστικοσύμβουλους και  συμφεροντολόγους που ψιθυρίζουν στα αυτιά τους.

Δεν γίνεται δουλειά έτσι, αγαπητοί κυβερνώντες.

Και μην επαναπαύεστε σε δημοσκοπικές διαφορές και στην «πρόθεση ψήφου».

Ο «κοσμάκης» είναι στα όριά του και ήδη έχει φάει πολύ παραμύθι από όλα τα πολιτικά μαγαζιά και κυρίως από αυτά που κυβέρνησαν.

Αν δεν μπορέσει να πληρώσει τους λογαριασμούς του, θα σας πάρει ο διάβολος στις εκλογές.

...και, αν όχι σε αυτές , στις επόμενες.

Ευκολάκι.