η εργασιακή κόλαση είναι ok….αλλά γιά τους «άλλους»
...θυμάμαι όταν ήμουν στα 19-20, το βασικό μου προβλημα ήταν να βρώ καμμιά γκόμενα.
Μέσα στην απελπισία μου, προσέγγισα νεαρές που μου άρεσαν, από κάθε πολιτική παράταξη...αφού, και εγώ ο ίδιος, ήμουν μάλλον απολίτικος και ανένταχτος.
Μιά φορά λοιπόν, κάποιοι με κάλεσαν σε ένα κυριλέ κλαμπ νεαρών που ήταν γόνοι λεφτάδων και κυριλέδων.
Πρέπει να ήταν παράρτημα της ΔΑΠ, αν και δεν το έλεγαν ανοιχτά: πάντως μάλλον ήταν σαφές απο το στυλ.
Μου έκανε εντύπωση η αλαζονεία και η προκλητικότητα ορισμένων εκεί που επιδείκνυαν τα λεφτά τους, τα ταξίδια τους και τα ψώνια τους στο Λονδίνο -ήταν «must» και σπάνιο πράγμα αυτά τότε- και γενικά η αίσθηση ότι είναι προορισμένοι για αφεντικά, με το μέλλον τους εξασφαλισμένο και λαμπρό.
Ήταν πρώτα χρόνια μεταπολίτευσης: Γεροκαραμανλής στην εξουσία και ο Αντρέας αντιπολίτευση, φουλ επαναστάτης.
Αν και ούτε τον Αντρέα εμπιστευόμουν - ούτε και τον Καραμανλή, βέβαια- οι νέοι αυτοί με εκνεύρισαν αρκετά...και , γιά να τους την σπάσω, υποδύθηκα τον φανατικό Πασόκο.
(Αμα τότε ήσουν Πασόκ, ήταν σαν να είσαι ΑΝΤΑΡΣΥΑ σήμερα).
Με κοίταζαν σκανδαλισμένοι... πως ένα τέτοιο ...μίασμα, μπήκε στις τάξεις τους.
Φυσικά, δεν έβγαλα καμμιά γκόμενα εκεί πέρα και ούτε ξαναπάτησα: ήταν τζάμπα ταλαιπωρία, έξοδα και χωρίς κανένα μέλλον.
Πιθανότατα κάποιοι απο αυτους έκαναν καρριέρες σαν πολιτικοί ή επιχειρηματίες: η εντύπωση που αποκόμισα ήταν ότι οι περισσότεροι ήταν σε ένα δικό τους κόσμο, σε ελάχιστη επαφή με αυτο που λέμε «αγωνία της επιβίωσης».
Αυτή η ανάμνηση ήρθε στο μυαλό μου, τώρα, που διάβασα πως η κυβέρνηση πάει να καταργήσει το οκτάωρο.
Όχι βέβαια πως το οκτάωρο δεν έχει ξεφτιλιστεί στην πράξη : προφανώς κάθε ιδιωτικός μικρουπάλληλος το βιώνει στην καμπούρα του.
Αλλά, άλλο πράγμα να θεσμοθετηθεί, κιόλας, η κατάργησή του.
Η τουριστική βιομηχανία της Σαντορίνης και των λοιπών νησιών βασίζεται στην αισχρή εκμετάλλευση και την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων των υπαλλήλων.
... και, βέβαια, όλοι κάνουν τους ανήξερους:
απο την επιθεώρηση εργασίας -που είναι τυφλή και κουφή- μέχρι το ΚΚΕ που είναι απλά μόνο γιά γενικές αναφορές και ποτέ με συγκεκριμένες καταγγελίες.
Ποφανώς δεν είναι φυσιολογικό, γιά κανένα, όσο νέος και ανθεκτικός και αν είναι να δουλεύει δωδεκάωρο, καθημερινά χωρίς διακοπή η ρεπό, για έξι ή οκτώ μήνες . *
Καταρρέουν σωματικά και ψυχολογικά ... τους βλέπω σαν γιατρός...
Ο Μητσοτάκης, ο Βαρβιτσιώτης, ο Χατζηδάκης, και ο κάθε ...Παπαράκης, είναι τύποι που μεγάλωσαν σε τέτοια κλαμπ σαν αυτό που περιγράφω πιο πάνω.
Το αν θα δουλεύει ο Δημήτρης ο Μάγειρας και ο Τάκης ο σερβιτόρος, δώδεκα ώρες σερί, καθημερινα, χωρίς κανένα ρεπό, για έξι μήνες στο «Σουήτ Ντρημς εντ Λαβ Σαντορίνη», χέστηκαν.
Άλλη ράτσα, αυτοί.
Ευτυχώς που δεν έριξα καμμιά γκόμενα εκεί μέσα.
🙂
...ή εγώ θα είχα διαφθαρεί, ή αυτή.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου