καταναλωτισμός εικόνων

 

Καταναλωτισμός εικόνων

…αν, όπως  λένε, με την ηλικία έρχεται και η σοφία….  και, με την σοφία έρχεται η λιτότητα του βίου και μειώνεται ο καταναλωτισμός, τότε μάλλον ή γίνομαι πιό σοφός… ή απλά, γερνάω.

Χαζεύοντας όπως κάνω στο Google earth για να επισκέπτομαι διάφορα μέρη κάνοντας διαδικτυακό τουρισμό, έπεσα πάνω στους παγετώνες της νότιας Αμερικής:

 της άκρης της νότιας αμερικής κοντά στο νότιο πόλο που είναι η άκρη της Αργεντινής και της Χιλής και λέγεται Παταγονία. 

Εκεί, λόγω του κλίματος , υπάρχουν τεράστιοι παγετώνες που λένε   πως υπάρχουν αναλλοίωτοι εδώ και εκατομμύρια χρόνια και που μόλις πρόσφατα έχουν αρχίσει να λιώνουν κάπως.

 Βλέποντας τις σχετικές εικόνες , θυμήθηκα ένα περιστατικό,  πριν από αρκετά χρόνια,  που μου είχε τύχει και μου  έκανε εντύπωση. 

Είχα πάει σε ένα συνέδριο στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής… ομολογώ  περισσότερο για να χαζέψω την πόλη και την περιοχή και να επισκεφτώ τα μουσικά κέντρα του τάνγκο , καθώς η Αργεντινή φάνταζε πολύ εξωτική στα μάτια μου.

Βέβαια σχεδόν όλα ήταν μια απογοήτευση διότι η πόλη ήταν άχρωμη χωρίς στυλ,  με τεράστιες πολυκατοικίες όπου έμεναν εκεί κλειδαμπαρωμένοι οι εύποροι κάτοικοι… οι οποίοι φοβόταν τους εξαιρετικά πολλούς κακοποιούς οι οποίοι κυκλοφορούσαν ελεύθεροι.

Τα χορευτικά κέντρα του Τάνγκο , οι λεγόμενες  μιλόνγκες, ήτανε κάτι θλιβερά καφενεία που  δεν είχαν καθόλου κλίμα εξωτικό εκτός από το γεγονός ότι υπήρχαν και διάφοροι γέροι οι οποίοι χορεύανε θαυμάσια τάνγκο και με αρκετό μπρίο.

Μέσα σε όλη την απογοήτευση,  πετάχτηκαν και ορισμένοι συνάδελφοι που προσπαθούσαν να με πείσουν να πάω 2000 χιλιόμετρα νότια από το Μπουένος Άιρες,  σχεδόν στο νότιο πόλο,  στην Παταγονία,  για να δούμε τους παγετώνες.

Λόγω της κουρασης των πτησεων αλλά και από την συνολική κακομοιριά που απέπνεε η πόλη, δεν  είχα καμία όρεξη να τρέχω στην άλλη άκρη του κόσμου για να δω μεγάλα κομμάτια πάγου.

Αλλά και αυτοί που θα πήγαιναν,  πραγματικό ενδιαφέρον για αυτους τους πάγους δεν είχαν…

….ούτε και ήξεραν να μου πουν κάτι ενδιαφέρον… όμως είχαν  μεγάλη διέγερση και συγκίνηση διότι ήταν ένα θέαμα που έπρεπε να καταναλώσουν, ενα «τουριστικό must».

…ήταν κάτι που επιβάλλεται να καταναλώσεις…όπως πχ ένα φημισμένο εστιατόριο που λέει ο τουριστικός οδηγός ότι  πρέπει να πας οπωσδήποτε να δοκιμάσεις την σπεσιαλιτέ του.

Ο τουρισμός έχει γίνει ένας καταναλωτισμός εικόνων.

Ούτε  η ιστορία ενδιαφέρει τους περισσότερους τουρίστες, ούτε η φυσική γεωγραφία ούτε τίποτα. 

Οι κινέζοι που έρχονται Σαντορίνη δεν ενδιαφέρονται να μάθουν πως έγινε η έκρηξη του ηφαιστείου ούτε να  επισκεφτούν τον αρχαιολογικό χώρο που αναδεικνύεται ο κυκλαδικός πολιτισμός και να δουν μια ολόκληρη προιστορική πόλη 3500 ετών και βάλε.

Οι κινέζοι έρχονται στη Σαντορίνη απλά για να βγάλουν  μια φωτογραφία.

Μιά φωτογραφία  με την Καλντέρα πίσω τους και κατά προτίμηση την ώρα που δύει ο ήλιος. 

Τα ζευγάρια μάλιστα νοικιάζουν ένα γαμπριάτικο κουστούμι ο άντρας και ένα νυφικό η  γυναίκα για να είναι τέλεια η εικόνα της ευτυχίας :

το νεόνυμφο  ζεύγος - που δεν είναι πλέον νεόνυμφο γιατί έχει ήδη παντρευτεί στην Κίνα.

…η σκοπεύει να παντρευτεί αργότερα.

Εκεί βγάζει την τέλεια φωτογραφία της παντρεμένης ευτυχίας,  σε τέλεια ευτυχισμένη στιγμή , στο τέλεια ρομαντικό  μέρος.

Τρίχες κατσαρές δηλαδή αλλά ακριβοπληρωμένες.

Απ’ ό,τι βλέπω στις εικόνες της παταγονίας δεν έχασα πολλά: ήταν όπως το φανταζόμουν.

….ευτυχώς που δεν πήγα στου διαόλου τη μάνα για να δω τους παγετώνες. 

Ευτυχώς η τεμπελιά μου νίκησε και  με οδήγησε στην πιο σοφή απόφαση.

Καταναλωτισμός, τέρμα.